eksiklerin bütünü

 


bugün babalar günü ama ben bu sefer babama yazmadım.



özel günler bazı insanların kalplerini sızlatıyorsa özel olmaya değer midir

eksiklikleri gün yüzüne çıkartıp insanın en iç duygularını meydana çıkarırcasına çıplak hissettiyorsa o gün hala özel midir.

her kutlama bombardımanı düşünürüm

o fotoğraf paylaşıldığı için mi 

o indirimli gömlek alındığı için mi 

içten sarılmalar bi kenara seremoni gereği samimiyetsiz gülüşler saçıldığı için mi 

o gün güzel olur.

her hikaye sayfasını geçerken gözümün değdiği küçüklük fotoğrafları ile düşündüğüm bilinç akışı tam olarak bu 

hangi anneler günü bitecek ya da hangi sevgililer günü, yılbaşını bulur mu bitmesi, belki de hiç bitmeyecek. 

somutluktan soyutluğa sıyrıldığımız eksiklikleri kalanlarla bütün hale getirdiğimiz yıkmayıp tamir ettiğimiz “özel” günler var hayallerimde 

indirimli hediye yerine bir sap çiçekle dahi olsa sevindirmeye gayret ettiğimiz bi dünya mesela. 

materyallerden arınalım demiyorum çünkü bi noktada fazlasıyla lazımlar o ama noktaların sonunu görmeyeli hatta üç noktaları geçeli çok oldu.

kalbinde babalık duygusunu barındıran herkesin günü kutlu olsun.


15.6.24 

Beril Üçgün

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

dikişsiz elbise

müsvedde

kağıtlar