hepimiz başlangıcı kovalıyoruz
kabotaj bayramında toprağa verildi benim dedem denize aşıktı sulara okyanusa denizde yaşayıp denizde olmak isterdi hep son yıllarında yatağında bile limanları sayıkladı hayat arkadaşının gözleri bile denizi hatırlatırdı ona belki de bundandır hayat bulduğu denizi hayatının anlamına yükleme isteği kabotaj bayramını bekledi sanki ölmek için son birkaç günü olduğu belliydi herkesle el ele son konuşmalarını yaptı ben son ana kadar ikna olamasam da gitmek için hazırlıklarını yaptı annem biliyordu annesinin gidişini de bildiği gibi ama güldü hep gözlerinden yaşlar aksa bile gülümsedi güneş gözlüğü vardı insanlar görmüyordu ama ben biliyodum dudağını ıslatan gözyaşlarının varlığını hiç yaşamadım bilmiyorum ama içimden bi alev topu sökülüp alınıyor gibi demişti annem ölüm için defni sırasında dedemin kimine alev topu kimine kuru bi yaprak kimine çiçek dalı baba işte bi daha gelinmemek üzere verilen veda bi fatiha ve topraktasın başladığın yere dönmek bu kadar acı v...