merak etme yokuşlar kaydıraktır

oğuz atay okumaya başladım hayat onun gibi konuşurken çok güzel  sanki bütün düşünme mekanizmanı elinden kaybetmişsin gibi  ağzından çıkıyo kelimeler toplayamıyorsun  toplama boşver dağınık kalsın diyorlar gibi aslında noktalama işaretlerini kullanmasına şaşırdım  kafamda hep noktalama işaretlerinden ayrılmış bi biçim vardı  attila ilhana da benzemiyor neden öyle sandım bilemiyorum kitapçıdan kitabı alışım da çok aniydi  kitabı bana uzatan adam en güzel kitabı bana kalırsa demişti  gülümsemiştim neden yıllarca okumadım diye düşündüm sonra beklentilerim yüzünden diye düşündüm sonra en kötü ne olabilir diye düşündüm en sonunda iyi ki düşünmüşüm diye düşündüm geceleri sürekli uyanıyorum bu aralar neden bilmiyorum bi sebebi de yok kalkıp ilaç içiyorum falan da diyemiyorum oturuyorum öylece uykum gelmese de geri yatıyorum bi noktada uyumak lazım çünkü 22/12/22

sevdiğin insanları kaybetme onlar seni sen yapanlar, sevmek ve sevilmek en güzel duygular.  olması gereken hep oluyor, akışı kontrol etmeye çalışma. ölümün gerçek olduğunu unutma, hep aklında bulundur demiyorum ama ara ara hatırla, daha değerli kıl anlarını. pişman olsan bile içinden geleni yap. keşke demek yerine iyi ki de, en kötü gülüp geçersin saçmalıklarına. değer mekanizmanı değiştir, başarısızlıklar seni değersiz yapmaz başarısızlığın başarısını anla. düşüşler hep acıtacak geçeğini bilsen de bunu kabullen, ya da kabullenme. nihai mükemmeliyetin sonu yok, orada olduğunu düşündüğünde bile daha mükemmeli olucak hep o yüzden nerede olursan ol, emeğini yaptıklarını ve başarını küçümseme. iyileşen yaraların kaşındığını unutma yaraların yara bandı ve batikon ile değil zamanla iyileştiğini. kimseye kötü olma onlar sana olsa bile olma bu vicdan yükünü taşıma boynunda. ailenin ne kadar kıymetli olduğunu unutma. her düşüşte yanında olduklarını da hatta o düşüş düşüşe bile dönüşmeden bi...

                                         bir düşün-lin pesto tam şu an yağmur damlaları sıçradı üstüme kaçamadım ama kaçmaya çalışmadım da ıslandım ıslanmayı unutmuşum tadı güzelmiş yağmur damlalarının tuzlu gibi sanki gözyaşı yüzüme geldiler silmedim hiçbirini üst üste bindiler birbirlerinin duştan çıkmışım ne garip hiç fark etmiyoruz kaybettiklerimizi onlarla burun buruna gelmedikçe insan işte  unutan varlık küçüktüm gök gürlerdi  korkardım burnuma kadar çekilmiş yorganımın beni koruduğunu düşünürdüm küçüktüm yatağımın altında canavarlar  var sanardım yatağa koşarak girerdim hep şimdi küçük değilim gök gürlüyo ben yağmuru dinliyorum en kaçtıklarım nasıl en arzuladıklarıma dönüşüyor bu ilüzyonu izliyorum uzun zamandır 12/12/22

                                                                      son-insanlar gerçek olsa bilinçaltımdaki tortular ortaya çıkıyor çekmecenin altına ittirdiklerim  halının altına süpürdüklerim sakladıklarım engel olamıyorum o kadar itilmiş kakılmışlar ki belki de haksızlık onlara duyulmamışlar hiç ne yazık ben bile duymamışım onları duymayı tercih etmemişim neden etmemişim sormak lazım 11/12/22

                                              imagine-john lennon uzunca konuşmalar apansız buluşmalar tadılmamış duygular hepsinde bir kaşık koşmalar kaçmalar ağlamalar teselliler hepsi seninle güzel en kötü duygular bile düştüğümde kaldıran sen olduğun için güzel sırf senin kaldıracağını bildiğim için düşmeyi bilmek güzel gözyaşlarımız karıştı bazen bazen de mutluluk gözyaşları sadece biz ve biz sırlarımız sarılmalarımız  en güvenli yerler  en güvenli sözler bi kahve yeter soyutlanmamıza dünyadan ya da bi melodi bile alır götürür bizi bu diyarlardan ne pis kirli bi dünya diyorum buraya sonra sana bakıyorum senin ışığın olmasa daha da sönük olurmuş diyorum seni kıracaklar diye korkuyorum bazen çocuğunu korumaya çalışan annelere dönüşüyorum seni üzmesinler  üzmeyecekler  paylaşacaklarımızı düşünüyorum içimi bi heyecan sarıyor büsbütün yine seninle olduğu...