farklı olmayı ayrıcalık değil ayrımcılık sebebi sanıyoruz.
(sit down beside me- patrick watson) bir serin yaz akşamı rüzgâr hafiften yüzüme vuruyorken hissettiğim yalnızlık ile başladı her şey beni heyecanlandıran şeyleri yapmak ve yapmamak arasındaki boşlukta bulunan gelecek kaygılarım beni güçlü bir fırtınanın savurduğu köksüz ağaçlar gibi savurdu ne yapacağını bilememek. en kötü karar kararsızlıktan bile iyidir öyle mi gerçekten sonucunun seni üzeceğini bilerek ona yürümek mi yoksa bilinmezlik adlı buluta kendini atıvermek mi en mutlu insanlar bilmeyenlerdir bir şey bilmezsen mutlu olursun kötü şeyleri duymazsan görmezsen onları bilmezsin bilmezsen gerçek mutluluk senin olur peki içi boş şeyler gerçek midir olmak istediğin yapmak istediğin şeyler gerçekten bilinmezliğe mi bağlı olacak ya da yapacakların yalnızlığın somut olmadığını öğrendim takdir edersiniz ki hoş şekilde öğrenilmiyor ruhen...