"ölesiye hastadırlar ancak ölemezler"
başarısızlık korkusu tam da bütün içimi kaplayan duygu başlığı oluşturuyor bu yorucu döngünün son demlerinde olduğumun bilinci beni ayakta tuttuyor hava almak için açtığım pencereler bile bi işe yaramıyor bitik hissediyorum devam edemiyorum her başlangıç bi durma sebebi her başarısızlık sırtımda bi yük daha ekliyor sırt ve boyun ağrılarım tekrar artmaya başladı bu korkunç duygular silsilesinden çıkış yapmak istiyorum günün sonunda yastığa kafamı koyarken huzurlu olmak istiyorum her gün gözyaşlarım artıyor gözlerim yaşarıyor sık sık ağlamak içimi de rahatlatmıyor artık anlamsızlaştı bir yerde o kadar art arda ağlıyorum ki tetiği çekilmek üzere olan silah gibiyim her şey beni tetikliyor her şeyi kırmızı çizgi geleceği hayal ediyorum hayallerime ulaşamamaktan çok korkuyorum mutlu olamamaktan tatmin olamamaktan hepsinden ve daha bi sürü sebepten korkular var içimde başa çıkamıyorum sadece bitsin istiyorum havlu atmama gerek olmadan sadece bitsin artık 12/4/23