virajlar vardır

şekil alabildiğimiz 

ve evrilebildiğimiz 

her ana çok müteşekkirim 

insanlardan beslendiğim bi dünya 

benim dünyam olarak nitelendiğim yer 

ama insansız saatleri kovalıyorum 

sabah çok erken 

gece çok geç 

en güzel zamanlar 

çünkü bazen 

bizi en fazla beslediğini düşündüğümüz şeyler 

ara vermeksizin yapıldığı takdirde 

sonumuzu getirmek üzere bizi tüketiyor 

dengesini kuramadığımız her gerçeklik 

bizi bitiriyor 

sakin geçemediğimiz virajlar 

ama yavaş geçmemiz gereken 

hayatımın 

hiç bu kadar 

virajda olduğunu hissetmediğim

bi dönemde olmak beni korkutuyor 

arka planda bi şarkı var kafamın içinde 

ama ilk kez bana yabancı 

tanıdıklık hissinden oldukça uzakta 

ve her saniye kuşkulanıyorum 

ne olacak ne bitecek diye 

bekliyorum ama bu huzursuzluğu da planlamamıştım

yeniliğin bu kadar huzursuzluk içerdiğini hesaba katmamışım


25/7/23

Yorumlar

  1. Adsız25 Temmuz 2023 09:41

    Her farkına varılan an her yeni bir başlangıcın kıvılcımını taşıyorsa eğer güneş bir başka doğar virajlara ve yol artık hep düz olur benliğinde , korkudan ve yabancılıktan uzak ve gerçek sana çok yakın

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

dikişsiz elbise

Dikişsiz Elbise  Aynılığın neliği ruha bağlıdır  ruh öyle özel dikim bir elbisedir ki  İnsanla da akılla da hiçbir alakası yoktur ait olmayanın üstünde dikişleri sökülür kopar gider  bu alenilik dışarıdan çok kapalı gözükür  anlaşılmaz bir denklemin içinde bir zafer anlayışı gibi sürer gider  Sanki baştan beri aitliğin biricikliği ortada değildir eklenti bir parça takip eder  ama mum erir  ateş söner  Yokuş aşağı sürüklenen her şey bir gün biter tepetaklak olur Fren patlar Araba çarpar  Söz sükut olur Eylemler güneşi  güneş bulutu takip eder Kaos durulduğunda sakinlik realiteyi tetikler Aslında hiçbir şey değişmez Sadece insan görmeye başlar Bakarken anlamadıklarını Gün ile Realiteyi kavrar Baştan beri apaçık olanı Çünkü ruhun parmak izi İnsanın biricikliği Maddeden çok ayrı bir noktadadır İdeadadır Ruhtadır Bunu bilenler söylemez Söyleyenler de duyuramaz
Devamı

müsvedde

acelem yokmuş gibi görünen bir telaş bu bütün eşiklerin ötesi başlangıcın bile kabulün getirdiği sessizlikten sonra dinen bir fırtına gibi insan bazen anladığını sandığı her şeyi bir bakışla yeniden anlayan yoluna koymaya çalışıyor her şeyi sanki yol hala oradaymış gibi sona geldiğini biliyor herkes acılar büyüyor içlerinde  çoğalıyor taşkınlaşıyor bir tek duvarla yetinmiyor bütün perdeleri yırtıyor o an bütün zamanlar aynı anda oluyor hayal kırıklığıyla bir bardak düşüyor  kırılıyor  sesi geç geliyor ateş değil bu daha sessiz düştüğü yeri içten içe tüketen insan acımasızlaşıyor kendine karşı önce günün sonunda huzurla  suskunlukla baş başa kalıyor gökyüzüne bakıp düşünüyor kaç şey yarım kaldı diye piyano son nakarata giriyor fark ediyor en güzel kısmı çoktan geçip gittiğini ne imkansız insanın insanı anlaması ne imkansız insanın kendini anlaması ilişmeden uzaktan bakmak mümkün değil zorla dahil olmak kaçınılmaz hepsi insanın karalaması hepsi insanın manzarası
Devamı

kağıtlar

  periler gözümü kapatıp uyumak üzere olduğum saniye üstümdeki ince pikeyi yetersiz bulup  beni üşütürcesine kanat çırpıyorlar  isimleri ilham rüzgar çıkıyor kocamanlarca battaniye almaya kalkarken kalemi de elime alıveriyorum kafamda yazdığım cümleleri mürekkebin şahitliğinde kağıtla evlendiriyorum sonsuza kadar orda kalacak olan kelimeleri ellerime mühürlüyorum varoluşları benimle olan kelimelerin ömürleri benden uzun olacak biliyorum ben topraklara karışsam da kalacaklar o kağıtta ben ebediyete uğurlanırken onlar ebediyen var olacaklar  hem de benim tarafımdan var edilmişken son derece çalakalem belki biraz üstten bakılarak varlıkları bana bağlıyken  ben gidince onlar beni var edecek her bir duygumu onlar anlatacak  bilmeyenlere  belki de onlar hakkımı savunacak  ben onlara büyüklük taslayarak var etmişken beni koruyup kollayacaklar kelime kılığına girmiş hislerim  bardaktan boşanırcasına taşmış bedenimden  bu kalabalık dünyada aslınd...
Devamı