büyük çınar olmak.



                       here comes the sun- the beatles



azim, rekabet, mücadele ve çaba kavramları küçük ağlak kız çocuklarında olmaz
bilirsiniz
hepimiz biliriz
babam bana öğretti hepsini ama hepsini
daha 4 yaşındayken sandalye kapmacalarda rekabet duygusunu tatmıştım
aynı zamanda tatlı rekabetin heyecanını
her oyunu kaybettiğimde gözlerim yaşlı yanaklarım kırmızı
ağlayan bir beril 
oynamak istemediğini söylüyor
babam o günlerde başladı
o ilkeleri öğretmeye
hep teşvik etti beni 
her şeye
herkese karşı


bazen 
birçok şeyde ki özgüvenim 
o hatırı sayılır 
yakalamaca
köşe kapmaca
saklambaç
gibi oyunlardaki tutumu
sayesinde gerçekleşti 
diye düşünürüm


hayvan sevgisi mesela
bir gün yaralı bir köpek gördüm
sabah saatleri
servisimi bekliyorum
mataramdan ona su içirebileceğimi düşünecek kadar küçüğüm
babama söz verdirtmiştim
onu veterinere götürmesine dair
tutmuştu gerçekten sözünü
şimdi sokaktaki bütün hayvanlara
mama verip onları okşuyorum
hayvanların korkulması gereken bir şey
olmadığını o davranışları ile aşıladı belki de bana
ve merhametin önemini 
ne olursa olsun 
bende yarattığı etki çok ayrıydı


azim mesela
bir gecede istiklal marşının tüm kıtalarını ezberledik
güle oynaya değil
ağlaya ağlaya
ben kendime inanmazken bile babamın bana olan inancına yaslanarak
pes etmeden yapmıştık


korkusuz olmak mesela
bisiklete binmeyi öğrenirken bana
düşmüştüm gözünün önünde
şimdi sesim hala kulaklarımda
çığlığım ile düşüşümün beraberliği
ve muhtemelen ilk derin yaram
ileride onlardan yüzlerce sahip olacağımdan habersiz
kabuk tutmuş ilk yaram


birçok başarı içinde başarısızlıklar barındırır ya
o kabuk da benim başarımdı
başarıya ulaşmamı sağlayacak olan
yap boz parçalarından yalnızca biri
o gün aldığım bisiklete bir daha hiç binmeme kararı
hala ne kadar kararsız olduğumun göstergesi
bebek sahilde babamla yaptığımız bisiklet turları ise
o günlerin filizlenen çiçekleri


bana kattıklarını 
katacaklarını
ve katıyor olduklarını
saymaya devam etmek isterdim ama 
bir iki söz de sana söylemek istediklerim var


zor ve kötü günleri anlatmak onların acısını tekrar gün yüzüne çıkarır
ama sen benim ne demek istediğimi anlayacaksın
fedakar olmak öyle dile kolay
üç hecelik bir lokmada olan bir eylem değil
sen en güzel örneğisin bunun annemle birlikte


gece uyumadan önce geleceğimi düşlerken
bir hayalim hep aynı şekilde kafamda dönüyor
o yaptığım işte çok başarılıyım
dünyanın dört bir yanını geziyorum
ödüller alıyorum
ve yine bir ödül töreni
tüm salon beni izliyor
tüm kanallar canlı yayında
sevdiğim herkes gözlerimin içine bakıyor gururla
ve ben herkesin beklentisinin aksine
kendi yaşantım yerine annemi ve seni anlatıyorum
beni nasıl yetiştirdiğinizi
öyle detaysız falan da değil
zor günleriyle anlatıyorum


şimdi anlatmayayım
sürprizi kaçmasın
zaten ilerde duyacaksınız
sadece insanlara senin ve annemin
bizim kızımız değil 
beril kavramını
birey kavramını
başarmaya çalıştıklarını
başardıklarını anlatıyorum
en son alkış kıyamet tabii ki


bugüne kadar yaptıklarınıza layık olmaya çalıştım hep
bana fazla olduğunuzu düşündüğüm çok zaman oldu
bu yazı hiçbir şeye karşılık olamaz ama
annem duygular satılık değil derdi hep
ben de sana duygularımı hediye etmek istedim bugün


bu hayatta da başka hayattalarda da
sadece senin kızın olmak isterdim


(klişe ama söylemek zorundayım)
iyi senin kızınım
iyi ki benim babamsın
abim ve ben dünyanın en şanslılarıyız


elini sıcak sudan soğuk suya sokmadığım
ayağını taşa değdirmediğim
hep başımın üstünde yerinin olacağı
bir dönem de gelecek
ve ben o zaman geldiğinde
size bakmak zorunda olduğum için değil
her şeyin en iyisini ve en güzelini hak ettiğiniz için size bakacağım


bu dünyada senin kızın olmaktan daha gurur duyduğum bir şey yok
iyi ki o çikolatalı sütleri içtim
iyi ki her gün o masal saatlerini yaptık
iyi ki koşa koşa oyunlar oynadık
iyi ki her uyuya kalma taklidi yaptığımda beni kucağında taşıdın
ve iyi ki şu an karşılıklı oturup
keyifli vakit geçirip
bir şeyler paylaşabiliyoruz
aynı noktada buluşabiliyoruz


baba kelimesini bana anlamlı kıldığın için teşekkür ederim
seni çok seviyorum 
babalar günün kutlu olsun baba





elif beril üçgün
19/6/22











Yorumlar

  1. Rüzgar29 Temmuz 2022 10:01

    sandalye kapmacayı dramatize edene kadar blogun fena gitmiyordu aslında

    YanıtlaSil
  2. elif beril üçgün22 Ağustos 2022 13:19

    aslında yazının akışına uygun bulduğum her şeyi dramatize etmeye çalışıyorum

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

dikişsiz elbise

Dikişsiz Elbise  Aynılığın neliği ruha bağlıdır  ruh öyle özel dikim bir elbisedir ki  İnsanla da akılla da hiçbir alakası yoktur ait olmayanın üstünde dikişleri sökülür kopar gider  bu alenilik dışarıdan çok kapalı gözükür  anlaşılmaz bir denklemin içinde bir zafer anlayışı gibi sürer gider  Sanki baştan beri aitliğin biricikliği ortada değildir eklenti bir parça takip eder  ama mum erir  ateş söner  Yokuş aşağı sürüklenen her şey bir gün biter tepetaklak olur Fren patlar Araba çarpar  Söz sükut olur Eylemler güneşi  güneş bulutu takip eder Kaos durulduğunda sakinlik realiteyi tetikler Aslında hiçbir şey değişmez Sadece insan görmeye başlar Bakarken anlamadıklarını Gün ile Realiteyi kavrar Baştan beri apaçık olanı Çünkü ruhun parmak izi İnsanın biricikliği Maddeden çok ayrı bir noktadadır İdeadadır Ruhtadır Bunu bilenler söylemez Söyleyenler de duyuramaz
Devamı

müsvedde

acelem yokmuş gibi görünen bir telaş bu bütün eşiklerin ötesi başlangıcın bile kabulün getirdiği sessizlikten sonra dinen bir fırtına gibi insan bazen anladığını sandığı her şeyi bir bakışla yeniden anlayan yoluna koymaya çalışıyor her şeyi sanki yol hala oradaymış gibi sona geldiğini biliyor herkes acılar büyüyor içlerinde  çoğalıyor taşkınlaşıyor bir tek duvarla yetinmiyor bütün perdeleri yırtıyor o an bütün zamanlar aynı anda oluyor hayal kırıklığıyla bir bardak düşüyor  kırılıyor  sesi geç geliyor ateş değil bu daha sessiz düştüğü yeri içten içe tüketen insan acımasızlaşıyor kendine karşı önce günün sonunda huzurla  suskunlukla baş başa kalıyor gökyüzüne bakıp düşünüyor kaç şey yarım kaldı diye piyano son nakarata giriyor fark ediyor en güzel kısmı çoktan geçip gittiğini ne imkansız insanın insanı anlaması ne imkansız insanın kendini anlaması ilişmeden uzaktan bakmak mümkün değil zorla dahil olmak kaçınılmaz hepsi insanın karalaması hepsi insanın manzarası
Devamı

kağıtlar

  periler gözümü kapatıp uyumak üzere olduğum saniye üstümdeki ince pikeyi yetersiz bulup  beni üşütürcesine kanat çırpıyorlar  isimleri ilham rüzgar çıkıyor kocamanlarca battaniye almaya kalkarken kalemi de elime alıveriyorum kafamda yazdığım cümleleri mürekkebin şahitliğinde kağıtla evlendiriyorum sonsuza kadar orda kalacak olan kelimeleri ellerime mühürlüyorum varoluşları benimle olan kelimelerin ömürleri benden uzun olacak biliyorum ben topraklara karışsam da kalacaklar o kağıtta ben ebediyete uğurlanırken onlar ebediyen var olacaklar  hem de benim tarafımdan var edilmişken son derece çalakalem belki biraz üstten bakılarak varlıkları bana bağlıyken  ben gidince onlar beni var edecek her bir duygumu onlar anlatacak  bilmeyenlere  belki de onlar hakkımı savunacak  ben onlara büyüklük taslayarak var etmişken beni koruyup kollayacaklar kelime kılığına girmiş hislerim  bardaktan boşanırcasına taşmış bedenimden  bu kalabalık dünyada aslınd...
Devamı