merak etme yokuşlar kaydıraktır

kabotaj bayramında toprağa verildi benim dedem denize aşıktı  sulara  okyanusa denizde yaşayıp denizde olmak isterdi hep son yıllarında yatağında bile limanları sayıkladı  hayat arkadaşının gözleri bile denizi hatırlatırdı ona belki de bundandır  hayat bulduğu denizi hayatının anlamına yükleme isteği kabotaj bayramını bekledi sanki ölmek için son birkaç günü olduğu belliydi herkesle el ele son konuşmalarını yaptı ben son ana kadar ikna olamasam da gitmek için hazırlıklarını yaptı annem biliyordu annesinin gidişini de bildiği gibi ama güldü hep gözlerinden yaşlar aksa bile gülümsedi güneş gözlüğü vardı insanlar görmüyordu ama ben biliyodum dudağını ıslatan gözyaşlarının varlığını hiç yaşamadım bilmiyorum ama içimden bi alev topu sökülüp alınıyor gibi demişti annem ölüm için defni sırasında dedemin kimine alev topu kimine kuru bi yaprak kimine çiçek dalı baba işte bi daha gelinmemek üzere verilen veda bi fatiha  ve topraktasın başladığın yere dönmek bu kadar acı v...

benim babam 51 yaşında, babam hayatımda tanıdığım en fedakar insan. kimseye göstermediği duygusal bi tarafı var. bazen ona layık olamama hissi boğazıma dizilir. onu gururlandırmak hayattaki en büyük gayem. benim babam 51 yaşında sulu yemeklerin yanında ekmeği çok sever, çok çalışkandır. her gün beşte uyanır. tarih bilgisi çok iyidir. benim babam 51 yaşında, babam 25 senedir her gün excel tablolarına harcamalarını yazar sabah erkenden. benim babam 51 yaşında, evden çıkmadan önce mutlaka dört beş fıs kadar parfümünü sıkar her gün. koridor onun parfümünü giyinir. benim babam 51 yaşında, küçükken babam beni kucaklasın diye uyumuş taklidi yapardım arabada. ben ne zaman istesem çikolatalı süt yapardı. babamın masalları beni hep korumuştur bu dünyada benim babam 51 yaşında, babamın yaşlanması beni çok korkuturdu ölümü kavrayamadığım yaşlarda. hep sakın yaşlanma sen derdim. benim babam 51 yaşında, babam asla yaşlanmayacak. onu zaman ötesi kadar çok seviyorum. 18/...

sürekli buraya içimi döküyorum 50 yayın olmuş başladığımdan beri su gibi akıyor her şey zaman değil sadece yetişmeye çalışırken  ben de karalamışım işte bir şeyler geçenlerde uzun uzun inceledim  eskileri ne güzel onarmışım kendimi fikirlerimi duyulmasını istediğim her şeyi ölümsüzleştirmişim kendimden beklemediğim kalıplar üstüne düşündüğümü unuttuğum paragraflarla doluydu her yer kendime yabancılaşmak üzereydim neredeyse özümü hatırladım özümü sevmiyordum yazdıkça sevdim yazdıkça tanıdım derinlerimi sınırlarımı nefretimi sevgimi özlemimi acımı neşemi coşkumu bu yazıyı da kendime armağan etmek istedim kendimle gurur duyduğumu kendime hatırlatmak için 21/5/23

birbirlerine benzeyenleri bulacaklar ben gibi  sen  gibileri paralel evrenler yaratmak gibi mutlu bi dünya yaratacaklar karakter seçer gibi onlar seçecek mutlu olmanın  tarifini  bulmuşcasına coşkulu bi şekilde ama hayaletleri birbirlerini bırakmayacak beraber de  olamayacaklar birlikte de  hayalatler  kovayalayacak  hepsini kaçacalar ve kurtulmak mümkün  olmayacak ve o zaman  anlayacaklar düştükleri çukurların ebediliğini 18/5/23

nerden geldiğimizi bilmezsek biz kim oluruz geçmişi anmak yaşananlara müteşekkir olmak eskiyi özlemek anıları yad etmek ölümü  kabullenememek geçmişe olan sevgim geleceğe olan merakımla ölçülmez bile sanki geçmişten bahsetmezsem onu yavaş yavaş kaybederim gibi  o yüzden bahsetmeliyiz bizi oluşturanlardan varlığımızı borçlu olduklarımızından her can bi yaşam yeri doldurulamayacak olan  benzeri bir daha gelmeyecek olan bi sayfa ve ben bu sayfaları herkese okumalıyım biri bittiğinde diğerini anlatmalıyım 17/5/23

masama bitki çayımı koyup  uzunca boşluklara dalıyorum  ve saniyeler içinde çayım buz gibi oluyor tam zamanın bizle alay ediyor oluşu aklımdaydı  sanki her geçen gün saniyeler içinde akıp gidiyor şu an tam aklımda derken ki o eşsiz gülümseme o dakikalar benim için saniyeyken anlıyorum izafiyeti saçmalığını aynı zamanda ne kadar doğru olduğunu girmeye zorlanılan o kalıplar gürültülü sessizlikler hepimiz bu simülasyonun bir parçasıyız işte her şey bunun göstergesi yollar ve hayatlar hayatın yolları yolların hayatları korkuyorum  içimi tedirgin eden tilkilerin sebebi yaşamı hissettiren duygu korku 2mayıs23

başarısızlık korkusu tam da bütün içimi kaplayan duygu başlığı oluşturuyor bu yorucu döngünün son demlerinde olduğumun bilinci beni ayakta tuttuyor hava almak için açtığım pencereler bile bi işe yaramıyor bitik hissediyorum devam edemiyorum her başlangıç bi durma sebebi her başarısızlık sırtımda bi yük daha ekliyor sırt ve boyun ağrılarım tekrar artmaya başladı bu korkunç duygular silsilesinden çıkış yapmak istiyorum günün sonunda yastığa kafamı koyarken huzurlu olmak istiyorum her gün gözyaşlarım artıyor gözlerim yaşarıyor sık sık ağlamak içimi de rahatlatmıyor artık anlamsızlaştı bir yerde o kadar art arda ağlıyorum ki tetiği çekilmek üzere olan silah gibiyim her şey beni tetikliyor her şeyi kırmızı çizgi geleceği hayal ediyorum hayallerime ulaşamamaktan çok korkuyorum mutlu olamamaktan tatmin olamamaktan hepsinden ve daha bi sürü sebepten korkular var içimde başa çıkamıyorum sadece bitsin istiyorum havlu atmama gerek olmadan sadece bitsin artık 12/4/23